De hertekende finale van de Amstel Gold Race weerhield Philippe Gilbert er niet van voor de vierde keer te winnen. De wedstrijd brak vroeger open dan voorgaande jaren en Tim Wellens en Tiesj Benoot mengden zich in de debatten. Voor die laatste was er wel pech mee gemoeid.

De vroege vlucht was twaalf man sterk vandaag. Zij hadden een maximale voorsprong van 8’20”. Lotto Soudal zette zich toen op kop van het peloton, samen met Sunweb. Later nam BMC het werk van hen over. De laatste vluchter werd ingehaald op veertig kilometer van het eind, vlak voor de Kruisberg. Op die helling versnelde Tiesj Benoot. De Lotto Soudal-renner geraakte voorop met zeven anderen. Jammer genoeg kreeg Tiesj kettingproblemen op de Fromberg na een contact met José Joaquin Rojas en moest hij zijn medevluchters laten gaan. Tim Wellens ging meteen in de reactie en plaatste een tegenvaanval. Op de Keutenberg versnelden renners in het peloton en die vielen Tim op de nek. Hij zette door en kwam terecht in een achtervolgende groep met Felline, Van Avermaet en Valverde. Michal Kwiatkowski maakte de sprong naar de kopgroep. De groep met Tim – waar Barguil, Jungels en Rui Costa nog de aansluiting hadden gemaakt – kon de kloof niet meer dichten en werd nog ingehaald door het peloton. Op de Bemelerberg, de laatste helling van de dag, reden Philippe Gilbert en Michal Kwiatkowski vooraan weg en zij streden om de zege. Gilbert verschalkte Kwiatkowski in de sprint.

Tim Wellens: “Het plan was dat ik, Tiesj Benoot of Jelle Vanendert zou aanvallen in de zone van de waarheid. Het was een ideale situatie toen Tiesj in de kopgroep reed, maar plots stond hij te voet met een mechanisch probleem. Ik heb vervolgens geprobeerd naar de leiders toe te rijden. Op een bepaald moment kwam ik dicht, maar niet dicht genoeg. Ik had al serieus wat kruit verschoten toen ik in een groepje met Van Avermaet terechtkwam. Michal Kwiatkowski volgen zat er niet in. Het eerste deel van de koers was perfect verlopen. BMC had voor het ingaan van de finale het tempo serieus de hoogte ingejaagd, ik zat met enkele ploegmaats in hun wiel. Toen kwam de beslissende fase. Ik had goede benen, maar niet goed genoeg. Woensdag rijd ik de Waalse Pijl, de komende dagen zullen we onze tactiek bepalen: vallen we aan voor de Muur van Huy of niet.”

Tiesj Benoot: “Ik wilde mijn aanval niet lang uitstellen. Ik was als tweede de Kruisberg opgedraaid en raakte in de kopgroep. Ideaal dus, totdat ik het achterwiel van Rojas aantikte. Ik raakte uit evenwicht, moest voet aan grond zetten en mijn ketting lag eraf. Ik werd meteen ingelopen. Tim kon jammer genoeg de kloof niet dichten op de koplopers. Eigenlijk was het een wonder dat ik tot de kopgroep behoorde, want ik was ten val gekomen op honderd kilometer van de meet. Mijn linkerkant is serieus gehavend. Ik was even misselijk, maar voelde me nadien toch goed. Jammer dat ik wegviel uit de kopgroep, want zij reden door tot de meet. Podium of top vijf had er misschien ingezeten. Het parcours van de Amstel biedt zeker perspectieven voor de toekomst, dat is iets om me aan op te trekken.”