Een week na zijn eerste etappezege in de Vuelta behaalde Tomasz Marczyński vandaag een tweede ritoverwinning. De twaalfde etappe, van Motril naar Antequera, was slechts 160 kilometer lang en bestond uit een redelijke vlak eerst deel en daarna twee moeilijke beklimmingen in de tweede helft van de koers. Het duurde bijna zestig kilometer voordat veertien renners de ontsnapping vormden. Tomasz Marczyński werkte goed samen met zijn metgezellen en ze kregen tot acht minuten voorsprong. Op de Puerto del León bundelden de koplopers hun krachten om voorop te kunnen blijven en ze bereikten samen de top van deze beklimming van eerste categorie. Op dat moment restten hen nog iets minder dan zestig kilometer. Mørkøv probeerde weg te rijden in de afdaling, maar werd ingelopen voor de Puerto del Torcal, met top op zeventien en een halve kilometer van de meet. Op die klim van tweede categorie kwam er een eind aan de samenwerking vooraan. Marczyński, Canty en Fraile versnelden op de steilste stukken, maar het trio kon de rest van de groep niet helemaal lossen. Marczyński liet zijn medevluchters echter achter vier kilometer van de top en was solo op weg naar de overwinning. De Pool beschikte over een voorsprong van ongeveer een minuut in de afdaling en hij slaagde erin om die tot aan de meet te behouden.

Tomasz Marczyński: «Het was een geweldig gevoel om vandaag te winnen, vooral omdat de koers erg dicht bij mijn woonplaats startte. Er stonden veel mensen die ik kende aan de kant van de weg en dat gaf me extra motivatie. Vandaag was een dag waarin ik echt iets wilde proberen, dus ik viel verschillende keren aan om in de ontsnapping te geraken. Ik heb er veel energie aan besteed, maar uiteindelijk was ik blij dat ik dat gedaan had omdat ik me heel goed voelde. Ik dacht: “Nu ik hier ben, heb ik de kans om een tweede ritzege te behalen en ik zal er alles aan doen om die te grijpen.” Ik wist dat ik vandaag goede benen had en ik behield de hele dag de controle. Ik probeerde gefocust te blijven en ik wist dat ik mijn energie moest sparen voor de laatste klim.”

 “Ik probeerde eerst de aanvallen van anderen te volgen en ik reed weg toen ik dacht dat het het juiste moment was. De ontsnapping begon uit elkaar te vallen, maar ik had nog veel energie, en toen ik hoorde dat ik een minuut voorsprong had, besloot ik voluit te gaan tot aan de lijn. Met twee kilometer te gaan kreeg ik verkeerde informatie dat de achtervolgers slechts dertig seconden achter me waren, dus ik maakte mij daar zorgen voor, maar dan vertelde onze sportdirecteur dat de kloof nog steeds rond vijftig seconden was en ik was opgelucht. Ik heb van elke meter tot aan de meet genoten, het was echt een ongelooflijk gevoel. Ik zal blijven aanvallen in deze Vuelta, maar ik moet eerst herstellen van de inspanningen van vandaag. Ik zal later zien hoe mijn benen aanvoelen: als de conditie er nog steeds is wanneer zich een nieuwe kans aandient, zal ik ervoor gaan. Dat is het doel van onze ploeg in deze Vuelta, dus mijn teamgenoten zullen ook hun best doen in de komende ritten. »